எனது கவிதைகள், ஓவியங்கள், படித்ததில் பிடித்தது, பார்த்ததில் பிடித்தது, புத்தகம், திரைப்படம்

Friday, 28 February 2025

படித்ததில் பிடித்தவை (“ராஜா ராணி ஜாக்கி” – கல்யாண்ஜி கவிதை)



*ராஜா ராணி ஜாக்கி*


"சீட்டுக்கட்டின் வழவழப்பில்

ஒரு மாயமிருந்தது.

ஐம்பத்திரண்டு என்கிற

அதன் எண்ணிக்கையிலும்

ஏதோ ஒன்று.


தலைகீழாகவும் நேராகவும்

நிற்கிற ராஜா ராணிகளின்

இதுவரை பாராத சாயல்கள்

அரசசபைக்கும் அந்தப்புரத்திற்கும்

ரகசியமாக அழைத்தன.


கெட்டபுத்தகங்களை

வாசிக்கத் தரும்

பதின்வயது சினேகிதன் போல

ஜாக்கி இருந்தான்.


யாரிடமும் புகையிலை

வாங்கிப்போட்டு

எப்போதும் கதை சொல்லும்

கிழவி போல பிரியமானது

ஜோக்கர்.


ஆடுகிறவர்கள் நேர்த்தியில்லாமல்

அவரவர் சௌகரியப்படி அமர்ந்து

அவரவர்க்குத் தோன்றுவதைப்

பேசுவது பிடித்திருந்தது நிரம்ப.


ஜெயித்தவர்களை விட,

தோற்றவர்கள்

விளையாட்டைத் தொடரும்படி  

இருந்த ஒரு வினோத அழைப்பு

சிக்கல் நூல்கண்டு போல்

சவாலுடன்

அவிழ்க்கத் தூண்டியது.


பக்கத்திலிருந்த என்னிடம்

கஜேந்திர மாமா

‘சீட்டைப் பார்த்துக்க மாப்ளே' என்று சிறு நீர் கழிக்கப்

போன சமயம்

சும்மாதான் கையில் எடுத்தேன்.

சூதாடியாவதற்குப் போதுமானதாக

இருந்தது அந்தச் சும்மா என்கிற 

சின்னஞ் சிறு நொடி..!"


*கல்யாண்ஜி*




Tuesday, 11 February 2025

படித்ததில் பிடித்தவை (“துணை” – காளிங்கராயன் கவிதை)



*துணை*


“அம்மா வகைப் பாட்டிக்கு இரண்டு பெண்கள்

ஆண் மக்களோடு சேர்த்து ஆறு பேருண்டு.


மூத்தவர் டெல்லியிலிருக்கிறார்

மத்திய அரசு அலுவலராக.


அடுத்தவரொரு தோல் கம்பெனியில்

அகமதாபாத்துக் கருகே.


மூன்றாமவருக்கு மதுரை கலக்ட்ரேட்டில் பணி.


அம்மாவும் சித்தியும் ஆளுக்கொரு திக்கில் வாழ்க்கைப்பட்டனர்.


கல்யாணமாகாத கடைசி மகனோ

ஊரூராய்ச் சுற்றும்

உரவிற்பனை யதிகாரி.


வருஷத்திற் கொருமுறை

குலதெய்வக் கொடை விழாவிற்கு

குடும்பக் காரரெல்லாம் கூடிக் களிப்பார்கள்.


பாசமும் பிணக்குமாய்

அன்பும் அதட்டலுமாய் அஞ்சாரு நாட்கழியும்.


அதன் பின்னர்

அடுத்த கொடைவரைக்கும்

தாத்தாவுக்கும் பாட்டிக்கும்

துணையாயிருப்பது -


முகப்பறைச் சுவர் முழுக்க

நிறைந்திருக்கும்

போட்டோக்களும்...


மீந்து போனதை

உண்டு கிடக்கும் -

வெள்ளையன் நாயும் தான்..!”

 

*காளிங்கராயன்*

(மவ்னம், ஆறு - ஜனவரி - 1994)




Friday, 7 February 2025

படித்ததில் பிடித்தவை (“ஒரே ஒரு கொப்புளம்” – கல்யாண்ஜி கவிதை)



*ஒரே ஒரு கொப்புளம்*


“எஞ்சியிருக்கும் 

ஜாகரண்டா மரங்கள்

மனப்பூர்வக் கருநீலத்துடன் 

பூத்துவிட்டன.


பங்க்ச்சர் ஒட்டுகிற, காற்றடைக்கிற

கரீம் பாய் முன் 

நீல நிற சைக்கிள் நிறுத்தியிருந்தான்

சீருடைப்பையன்.


மினுமினுப்புக் குறைந்துவரும்

கிழட்டுப் பழுப்புக் குதிரைகள் 

பூட்டிய சாரட்டில்

மலர் வளையங்கள் 

அசையச் செல்கிறது

நேர்த்தியான ஓர வளைவுகளுடன் 

சவப்பெட்டி.

சிலுவைக் குறியிட்டு 

விரல் முத்துகிறான் சிறுவன்.


காற்றடைத்த பின், 

சோதிக்கத் தடவிய

கரீம்பாயினுடைய எச்சிலில் 

திரண்டு உடைகிறது

சக்கரக் காம்பில் 

வாழ்வின் ஒரே ஒரு கொப்புளம்..!”

 

*கல்யாண்ஜி*




Saturday, 1 February 2025

படித்ததில் பிடித்தவை (“2013 சிறுமி” – கல்யாண்ஜி கவிதை)

 


*2013 சிறுமி*


“என்னுடைய கைபேசியில் 

சிறு பழுது. 

நீக்கக் கொடுத்துவிட்டுக் 

காத்திருந்தேன். 

ஒரு தகப்பன் 

தன் எட்டுவயதுப் 

பெண் குழந்தைக்குக் 

கைக் கடிகாரம் 

வாங்கிக் கொடுக்க வந்தான். 

189/- ரூபாய் விலைக்கு 

அழகழகான சீனத் தயாரிப்புகள். 


தகப்பன் தன் மகளின் 

தேர்வுக்கே விடுகிறான். 

ஏழு எட்டை நிராகரித்து, 

இரண்டு கடிகாரங்களில் 

ஒன்றைத் தேர்ந்து எடுத்து 

அப்பாவிடம், 

‘இது நல்லா இருக்கா ப்பா?’ 

என்று ஒப்புதல் கேட்கிறது. 

காரில் வந்திருப்பார்கள் போல. 

இவள் கடிகாரத்தைப் பார்த்ததும் 

தனக்கும் வேண்டும் என 

அவளுடைய தம்பியும் கேட்க. 

தகப்பன், அக்கா, தம்பி 

வருகிறார்கள். 

அக்காவுடையது போலவே 

வேண்டும் என்கிறான் தம்பி. 

அழவில்லை. 

பிடிவாதம் பிடிக்கவில்லை. 

ஆனால் உறுதியாக.


தகப்பன் விலகி நிற்க, 

அக்கா தன் தம்பியிடம், 

உரையாடத் துவங்குகிறாள். 

அக்கா கையை விட 

அவனுடைய கை குட்டியாம். 

அதனால் குட்டிக் கடிகாரம்தான் 

நன்றாக இருக்குமாம். 

கடைக்காரருக்கு ஏற்கனவே 

மலர்ச்சியான முகம்.  

அவர் மேலும் 

சில சிறிய கடிகாரங்களை 

கண்ணாடித் தடுப்பில் 

வைக்கிறார். 

‘இது நன்றாக இருக்கும் உனக்கு’ 

என்று அவன் மணிக்கட்டில் 

வைத்துப் பார்க்கிறாள். 

‘நல்லா இருக்கா?’ என்று 

தம்பியிடம் கேட்கிறாள். 

அவனுக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது 

தலையை ஒப்புதலாக 

அசைக்கையில். 

தகப்பன் விலை கேட்கவில்லை. 

அக்கா கேட்கிறாள். 

‘நைண்ட்டி’ என்கிறார் 

விற்பனையாளர். 

மணிக்கட்டில் கடிகாரத்தையே 

பார்த்துக் கொண்டு இருந்தவன், 

‘நைண்ட்டின்னா தொண்ணூறு 

தானே ப்பா’ என்கிறான். 

நான் அவனுடைய உச்சிச் 

சிகையைக் கலைத்து விடுகிறேன்.


இவ்வளவு பேசி, தீர்மானித்து, 

தேர்ந்தெடுத்து அந்தச் சிறுமி 

இதுவரை செய்தது எல்லாம் 

பெரிதில்லை. 

அப்பா கொடுத்த ரூபாயை 

வாங்கிக் கடைக்காரரிடம் 

கொடுக்கிறது. 

வாங்குகிறவர் கைவிரல்களில் 

ஒரு விரல் நகத்தில் ரத்தம் கட்டி 

நீலமாக இருக்கிறது.

‘கையில் அடிபட்டுவிட்டதா 

அங்க்கிள்’ என்று கேட்கிறது. 

‘சரியாப் போச்சு அதெல்லாம்’ - 

விசாரிப்புக்கு பதில் சொல்லும்  

அவர் முகம் கனிந்து நெகிழ்கிறது.


எல்லாம் சரியாகத்தானே போகும், 

இப்படி அக்கறையாகக் கேட்க ஒரு 

எட்டு வயதுச் சிறுமி இன்னும் 

நம்மோடு இருக்கும் போது..!”

 

*கல்யாண்ஜி*



#######################

(இந்த 2013 சிறுமியை எல்லாம்  

எங்கள் STC ROAD இல் வளர்ந்த 

பெண்ணாக மீண்டும் பார்க்க  

ஏன் காலம் அனுமதிப்பதே 

இல்லை?)

#######################

Friday, 27 December 2024

படித்ததில் பிடித்தவை (“பள்ளத்து வீடுகள்” – காளிங்கராயன் கவிதை)


*பள்ளத்து வீடுகள்*


“எனக்கெட்டு வயசிருக்கும்

எங்களை விட்டு அப்பா 

ஓடிப்போன பொழுது.


பத்து வயதில் படிப்பை 

நிறுத்திவிட்டுப்

பள்ளத்து வீடுகளுக்குப் 

பலகாரம் விற்றுவர 

அம்மா அனுப்பினாள்.


ஊரை விட்டொதுங்கிய

சரவணா டாக்கீஸின்

பின்புறத்துக் குடிசைகளைத்தான் 

பள்ளத்து வீடுகளென்போம்.


அந்த வீடுகளில்

எப்போதும் பெண்களின் 

ராஜ்ஜியந்தான்.


பகல் முழுக்க

பூவரச மர நிழலில்

வெற்றிலைச் சாறு தெறிக்க 

வம்பு பேசிச் சிரித்திருப்பார்கள்.


ஆண்கள் அவ்வப்போது

அவசர அவசரமாக

வந்து போவார்கள்...


பல வருசங்கழிந்து

பம்பாய்க்குப் பக்கத்திலிருந்து 

அப்பாவின் கடிதம் -

உடனே ஊருக்கு வருவதாக.


அப்பா வந்ததும்

அதட்டிக் கேட்கணும் -

பள்ளிக்குப் போகாமல்

பரத்தையர் வீடுகளில்

நான் பலகாரம் விற்றதற்கு 

நீ தானே காரணமென்று.


கூடவே -

பல நாள் பட்டினி கிடந்தும்

பிள்ளைகள் வளர்க்க வென்று

பள்ளத்தில் குடியேறாத 

அம்மாவின் பெருமை சொல்லி

ஆங்காரமாய்ச் சிரிக்கவும் 

வேணும்..!”

 

*காளிங்கராயன்*

(கணையாழி  ஏப்ரல் - 1994)