*பள்ளத்து வீடுகள்*
“எனக்கெட்டு வயசிருக்கும்
எங்களை விட்டு அப்பா
ஓடிப்போன பொழுது.
பத்து வயதில் படிப்பை
நிறுத்திவிட்டுப்
பள்ளத்து வீடுகளுக்குப்
பலகாரம் விற்றுவர
அம்மா அனுப்பினாள்.
ஊரை விட்டொதுங்கிய
சரவணா டாக்கீஸின்
பின்புறத்துக் குடிசைகளைத்தான்
பள்ளத்து வீடுகளென்போம்.
அந்த வீடுகளில்
எப்போதும் பெண்களின்
ராஜ்ஜியந்தான்.
பகல் முழுக்க
பூவரச மர நிழலில்
வெற்றிலைச் சாறு தெறிக்க
வம்பு பேசிச் சிரித்திருப்பார்கள்.
ஆண்கள் அவ்வப்போது
அவசர அவசரமாக
வந்து போவார்கள்...
பல வருசங்கழிந்து
பம்பாய்க்குப் பக்கத்திலிருந்து
அப்பாவின் கடிதம் -
உடனே ஊருக்கு வருவதாக.
அப்பா வந்ததும்
அதட்டிக் கேட்கணும் -
பள்ளிக்குப் போகாமல்
பரத்தையர் வீடுகளில்
நான் பலகாரம் விற்றதற்கு
நீ தானே காரணமென்று.
கூடவே -
பல நாள் பட்டினி கிடந்தும்
பிள்ளைகள் வளர்க்க வென்று
பள்ளத்தில் குடியேறாத
அம்மாவின் பெருமை சொல்லி
ஆங்காரமாய்ச் சிரிக்கவும்
வேணும்..!”
*காளிங்கராயன்*
(கணையாழி ஏப்ரல் - 1994)